Emile Kirscht
Emile Kirscht (1913–1994) gëllt als ee vun de féierende Perséinlechkeeten vun der no-Krichs-moderner Konscht a Lëtzebuerg. Gebuer zu Rumelange, am Häerz vun der luxemburgescher Kueleregion, an enger Aarbechterfamill, huet hien d'Molerei schonn an engem ganz fréien Alter entdeckt an als selwer geléierte Kënschtler eng artistesch Praxis entwéckelt, déi him säi ganzt Liewen laang bliwwen ass.
An den 1950er Joren gouf Kirscht ee vun de Grënnmemberen vun der Iconomaques-Beweegung. Dës Grupp, déi 1954 gegrënnt gouf, huet eng wichteg Roll an der Entwécklung vun der abstrakter Konscht an an der Neiverléiwung vun der Konschtszene no dem Krich zu Lëtzebuerg gespillt.
D'Ferrum Musée weist reegelméisseg Wierker vum Emile Kirscht am Kader vu temporäre Ausstellungen a bitt de Visiteuren d'Méiglechkeet, d'verschidde Etappen vu senger artistescher Carrière z'entdecken. D'Reesausstellunggalerie, déi no Emile Kirscht benannt ass als Hommage un den Kënschtler, bitt temporär Ausstellungen, déi enger grousser Villfalt u Kënschtler, Stréimungen a Konschtformen gewidmet sinn.
Am Joer 2025 huet d'Gemeng Kayl 120 Wierker aus der privater Sammlung vun der Famill Haan-Duval geerbt. Dës bedeitend Sammlung bereichert d'Erbe, dat dem Emile Kirscht gewidmet ass, a erméiglecht d'weiderhi Konservatioun, d'Studie an d'öffentlech Ausstellung vu sengem Wierk.
“"Ouni Titel" (1992) – Gemengearchiv Kayl
Kirscht seng Gemälder hunn sech lues a lues vun der figurativer Aarbecht zu méi fräi, méi abstrakte Forme entwéckelt. Seng industriell Ëmwelt, besonnesch seng Aarbecht bei ARBED zu Esch-sur-Alzette an Schifflange, ass eng wichteg Quell vun Inspiratioun, souwéi d'natierlech Welt, déi hien entdeckt, wann hien spadséiert, no Fossilien sicht a fësst. Duerch Faarf, Linn, Form a Textur transforméiert hien dës Androcken an Kompositiounen, wou Realitéit, Imaginatioun an Abstraktioun zesummekommen.
Obwuel Kirscht seng Konscht déif vun senger Ëmgéigend an de lokalen Wuerzelen beaflosst ass, erfuerscht hien och universell Themen duerch d'Onbewosstsinn an den Ausdrock vu Gefiller. Léift, Sterblechkeet an d'Bezéiung tëscht der Mënschheet an der Natur entstinn domat duerch d'Wechselspill vu Faarwen a Forme, ier se erëm an d'Kompositioun zeréckfléissen.
“"Ouni Titel" (1982) – Gemengearchiv Kayl